Kendini bildiğinden beri boşluk...
Sensiz 7 Yaşındayım
Sensiz 7 yaşındayım;
Kanattığım dizimin acısının yüreğimden fazla olduğu zamanlar,
Yaraya üflüyorum hafifçe geçmesi için,
Yüreğime üfleyemiyorum izi acısından büyük olur diye...
Sensiz 7 yaşındayım;
Çocukluğu geride bıraktığım zamanlar,
Anıların pençesine takılı bir hâlde,
Hep kaybolacak umutları saklıyorum...
Sensiz 7 yaşındayım;
Pazar yerinden daha dağınık,
Yanağımdan firar eden birkaç gözyaşım,
Hiçlik bile ağlıyor sensiz hiç oluşuma...
Dedim ya: Sensiz 7 yaşındayım;
Dargınım Güneş'in arkasına saklanmış bulutlara,
Bu şehrin aşık olunası yağmurlu havalarında,
Yaşıyorum lakin ölüyüm...
Kayıt Tarihi : 26.8.2025 16:59:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Hiçlik...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!