Ne yaş düşünürüm, ne de ağaran saçlarımı
Ne sabahladığım gecelerime acırım.
Ne de tükenen bedenime,
Karanlıklarıma aydınlık yol sensin gülüm.
Gül bülbüle kızar mı, külfet olur mu onu taşımak?
Sevda ateşine gerek var mı kor koymak?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta