Sensin Şiiri - Hatice Ertürk

SENSİN

Gül olup da bülbüle kast eden sensin
Bir gül için bin dikene su veren de sen

Şems olup gönüllerde parlayan sensin
Şem olup pervaneyi tutuşturan da sen

Yüzük taşı olup bizleri halka eden
İnci tanesi olup deryaya gizlenen

Har olup sinelerde ve tenlerde tüten
Ateş olan tencerenin canında sensin

Bir kandil gibi gönülde ışığı yanan
Elek olup buğdayı samanı ayıran

Her fırsatta her zaman hakkı haykıran
Hakikati ise daim kayıran sensin

Altın olup taç olup başlarda taşınan
Güzellikte Yusuf'u geride bırakan

Elleri değil yalnız kalpleri doğratan
Alemlere rahmet olan o habib sensin

Oyunlar kuran bazen de oyunu bozan
Türlü donlar giyip o gülden nazik olan

Bülbülün feryadı yüzünden yazık olan
Gözden uzak gönüle yakın olan sensin

Ballar balısın yağmalattıran kovanı
Canlar canısın vardı ya nurdan olanı

Küntü kenzen mahfiyyen sırrının ayanı
Hakikatin apaçık beyanı sensin

İbrahim sensin ateşi gülşen eyleyen
Musa sensin Tûrunu nura dönüştüren

İsa gibi ruhullah sırrına erişen
Ölülere nefes olup dirilten sensin

Fatihanın tefsirini boşuna yapma
İzliyorum yüzünde gözünde kaşında

Manası seziliyor suretin nakşında
Kudret kalemiyle yazılan yazı sensin

Rüya mısın gerçek misin ayırt edemem
Sarhoşunum yıllardır kendime gelemem

Ne kendimi ne de başkasını bilemem
Aşk meyini doldurup sunan saki sensin

Allah hitap etti meleği Cebraile
Seni işaret etti cümle gök ehline

Bu kulumu seviyorum nidası ile
Tüm mahlukata sevdirilen maşuk sensin

04.11.2024