Şenol Hoca çok Nûktedan bir adamdı.
Ne vâkit onu ziyarete gitsem
-“Şair Hoşgeldin” der çayı sevdiğimi bilerek bana açık çay söylerdi.
Masasında oturup saatlerce şiirden bahsederdik.
Şiir deryasından bilgi elması hediye ederdi bana.
Ne zaman yanına gitsem kütüphanesinden bir yığın kitap sıkıştırırdı çantama.
Eve gidene kadar taşıyamazdım fakât çantamda bir yığın altın olduğunu düşünerek sıkıca tutardım onu.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




yani bir düz yazı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta