bir ödül verilse alfabeye
en parlak harfleri sorsalar bana
hiç düşünmeden
adının gölgesinde duranları seçerdim.
çünkü bazı harfler vardır
sadece yazılmaz,
kalpte yankılanır.
bazılarıysa
sen diye okunur.
A’yı aldım mesela,
adın gibi başlasın diye her sabahım.
yalnızlığıma açılan kapı olmasın,
aydınlığıma dönüşsün istedim.
sonra S’yi sakladım cebimde,
sessizliğinle konuşayım diye.
sabrını, sıcaklığını,
saçlarına düşen akşamı koydum yanına.
İ’yi kalbimin tam ortasına yerleştirdim,
nefes alışını duyar gibi olayım diye.
ne zaman daralsam
ne olur gitme diyen yanımı hatırlayayım diye.
birer birer biriktirdim seni,
harf harf büyüttüm içimde.
her cümlem sana vardı,
her susuşum sende bitti.
hayallerimin ötesindeki
o suretinden bir parça düşse göğüme
yıldız diye saklardım.
geceyi kıskandıran yüzünü
ayın alnına yazardım.
sen;
bir kelime değilsin sadece,
bir mevsimsin.
geldiğinde içim bahar,
gittiğinde bütün harfler kış olur.
adını her andığımda
kalbim hece hece atıyor.
sanki rabbim
seni yazarken özel bir mürekkep kullanmış
benim kaderime değsin diye.
bir ödül verilse alfabeye
en anlamlı harfler kim diye sorsalar
hiç düşünmeden
senin adın derdim.
çünkü ben
cümle kurmayı senden öğrendim,
sevmeyi senden,
beklemeyi senden.
ve bil ki
bir gün bütün harfler silinse dünyadan
ben yine seni yazarım
yüreğimin duvarlarına.
çünkü sen
okunmayan bir şiirin
en güzel mısrasısın...
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 20:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!