Şenkayalıyım Şiiri - Ersin İlhan

Kışı uzun sürer, sabır öğretir
Soğuk vurur amma yürek ısıtır
Kapıdan girene gönül açılır
Misafir baş tacı, töre altındır

Allahuekber yüce dağım benim
Sis çöker sabaha, ağım benim
Atamdan yadigâr toprağım benim
Her karışında tarih saklıdır

Yaz gelir acele, yayla şen olur
Çiçekler açılır, gönül ben olur
Kaval sesi uzar, gün düğün olur
Bir ayda bir ömür sığlıdır

Ben Şenkayalıyım, sözüm eğilmez
Zor görse de yolum geri dönülmez
Dostluk bizde satılmaz, bölünmez
Dost dosta can verir, candandır

Anam tandır başı, duman tüterken
Babam gün doğmadan yola giderken
Ekmek kazanılır ter dökerken
Helal lokma bizim andandır

Gurbet çok almıştır bizden canı
Ama koparamaz kökü, dalı
Nerede olsak kalır bir yanı
Aklımız hep köyde, harmandadır

Ben Şenkayalıyım, az konuşurum
Özü söylerim de boş susarım
Düşene el verip yol açarım
İnsanı adam gibi insandır

Adımı sorana şunu söylerim
Önce memleketim, sonra yerim
Şenkaya derim de göğsüm gererim
Çünkü bu toprak şeref yurdudur