Seninle Yanmak Şiiri - Hilmi Atasever

Seni ilk gördüğüm an
Bir isim, bir insan olmaktan çıktı;
Bir ihtiyaç oldu.
Gülüşün…
İnsanın yüzüne değil, yüreğine doğan bir güneş gibi.
Bakışın değdiğinde bana içimde sakladığım bütün kışlar çözülüyor.
Sana dokunmak bir tene değmek değil, varlığına sığınmak gibi.
Omzuna başımı koyduğumda hayatın bütün gürültüsü susuyor.
Aşk dediğin şey çiçekli cümleler değilmiş meğer;
Gece yarısı ansızın adını fısıldamakmış,
Yokken bile yanında hissetmekmiş.
Seninle yanmak istiyorum, ama kül olmak için değil
Aynı ateşte parlamak için.