Yıkılır elbet o han duvarları gibi buz tutan yüreğin,
Yanar bir gün aşkın narı ile sevmem diyen yüreğin…
Bakar elbet gözlerin ufuklara hayale dala dala,
Kaçar senin de aklın yari düşüne düşüne…
Kanar elbet seninde yüreğin yalancı bahara,
Aldanırsın sende o sahte gülüşlere…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta