17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Kalabalık içinde, kaldın yalnız başına
Dertten ağlarken kimse bakmadı göz yaşına
Kalplerinde kalmadı, vicdan zerresi, ârlık
El uzatmayınca kul rûhuna verdi darlık
Haller kabalaşınca, yitirildi kibarlık
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta