17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Kalabalık içinde, kaldın yalnız başına
Dertten ağlarken kimse bakmadı göz yaşına
Kalplerinde kalmadı, vicdan zerresi, ârlık
El uzatmayınca kul rûhuna verdi darlık
Haller kabalaşınca, yitirildi kibarlık
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta