Ayrılık sonrası bir günde yaşamak…
Meğer bir esaret zinciriymiş ellerini tutmak, tutmaya çalışmak
Bitmişliğin köhneliği sinen odalarda alışkanlığın zehrini solumak
Meğer hayattan, kendimden geri kalmakmış sana yetişmeye çabalamak
Kim derdi ki bir ayrılığın tesellisidir, ayrılığın gölgesine sığınmak
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta