Senin İçin
İstanbul, ne çok şeyleri alıp götürdün benden
Beni mezara koyup, kopardın ruhumu tenden
Allah’ım seni çıkardı daha sonra karşıma
Bir mart akşamı girdin hem düşüme, hem aşıma
Anladım ki, kabul etmesem de sensiz olmuyor
Ve güneş sensiz batmasa bile, sensiz doğmuyor
Ardımda bıraktığım her gün, yarına sevdalı
Adını semaya yazana dek kalbim karalı
Bir bilsen içimi, ah bir anlayabilsen beni
Anlayıp kucaklayabilsen bahtsız yüreğimi
Açılır da sevdanın kapıları; alır bizi....
Kayıt Tarihi : 4.6.2003 18:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!