Yorgun ve kimsesizdi bu hayatta,
Neler olduğunu anlamıyor,
Belki de anlamak istemiyordu,
Üzerine üzerine gelirken insanlar.
Alt üst olmuşken hayatı
Soruyordu eşe dosya kimsesizliğini
Zordu bunca insanın içerisinde
Sahipsiz olmak çaresizce
Usandı tükeindi
Her selamın arkasında merakla aradı
Şimdi ne isteyecekler diye
Kimse hiçbir şey yapmıyordu onun için
Ama herkes ne de çok şey yapmıştı belli belirsiz
Yoruldu usanbu bu canından
Gitmek istiyordu çok uzaklara
Aranmadığı
Sorulmadığı
Beklentilerin olmadığı
Kayıpların dünyasına
Uzayıp giden raylar misali..
(19 Aralık 2005 - 11:48)
Hüseyin GüvenKayıt Tarihi : 19.12.2005 12:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!