Ben sensizliğe mahkûmum,
Adını sayıklayıp dururum.
Ömrümü vermiştim sana,
Sen beni bıraktın bir başıma.
Bir gün belki yolun düşer,
O sokaktan geçersin.
Bir enkaz olan bu adam,
Bil ki senin eserin.
Bir gün belki yolun düşer,
O sokaktan geçersin.
Bir enkaz olan bu adam,
Bil ki senin eserin.
Ben sana gönül sarayımı açtım,
Sen geldin, yaktın, yıktın gittin bir anda.
Şimdi anbean ağlasam ne fayda?
Anladım ki vefa yokmuş sevdada.
Bir gün belki yolun düşer,
O sokaktan geçersin.
Bir enkaz olan bu adam,
Bil ki senin eserin.
Bir gün belki yolun düşer,
O sokaktan geçersin.
Bir enkaz olan bu adam,
Bil ki senin eserin.
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 21:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!