Seni Sevmemek Elde mi ?

Yalnızlık iyidir.
Fikirlerde dahi yalnızlık
Hiç fena bir durum değildir
İnan ki!
Ne olur
Dert etme kendine herşeyi!
Uzaklarda, biryerlerde
Seni anlayan birileri vardır belki!
Bu da umut verici bir hadise değil mi?

Belki, şu bahçede
Soğuğa ve rüzgâra karşı ötüşen
Kuşlar anlıyordur seni!
Olamaz mı yani?
Belki çimenler, çardaklar, filizler
Şu ağacın dalları...
Sararan, solan yapraklar
Şu meyvenin tomurcuğu
Onlar da anlıyordur seni!

Belki, göçmen kuşlar
Oradan oraya savrulan bulutlar
Hiçbir toprağa tutunamayan
Uçurumlarda yetişen inatçı ağaçlar
Belki o kadar da kötürüm değildir
Aytılıklar ve imkânsız aşklar!
Seni sevmeye bahane arıyordur belki
Kimbilir
Yeni doğmuş yavru kuzular ve oğlaklar!

Bir elini uzatsan biraz hani
Başını okşasan, yeter!
Bir bakarsın o an
Gökyüzünden sisler çekilir birden
Hatta, nokta nokta belirsizlikte
Yağan, damla damla efkâr taneleri...
Gözlerini saran bütün hüzün perdeleri
Ve apansız içine çöken
O hüzzam şarkının buruk nâğmeleri...
Bir çırpıda onlar bile dağılır gider!

Sor bana şimdi, haydi sor!
Seni sevmemek
Birtanem...
Elde mi.!

Bu sabah kaybettim yeniden kendimi.
Seni kederde ve efkârda düşünmek fikri
Anlatamam!
Öldürüyor beni...
Ey aşk! Sen nelere kâdirsin!
Sevgilim...Lutfen bir bak!
Kalbim, avuçlarının içinde mi?