Seni sevmek... Şiiri - Murat Ülkü

Sevmek; bu dünyanın en eşsiz varı,
Seni sevmek yârim, her şeyden ayrı.
Hatırlamak gibi insan olduğunu,
Ruhun sende buluşu, özle doluşu...

Yetmiyor yangını tarife diller,
Sükûtun önünde acizdir harfler.
Bin cümle kursam da dizilmez yan yana,
Bir "seviyorum" kâfidir cihana.

Mısra olurum bazen gözlerinde,
Bazen yanarım hicran közlerinde.
Kutsal bir ekmeksın, bir damla tuzsun,
Çölümün bağrında sonsuz akarsun.

Sevgisiz can çekişir daldaki kumru,
Aşkındır ömrümün en sadık nuru.
Sorma ne kadardır bu sevda diye,
Sığmaz bu uçsuz yol hiçbir ölçüye.

Zamanla eksilmez, artan sızımsın,
Her gün çoğalan o tek inancımsın.
Gönlümün şehri seninle şenlenir,
Hırçın dalgalarım sende dinlenir.

Seni sevmek; bir şafağın uyanışıdır,
Yorgun ruhun sana yaslanışıdır.
Öyle derin, öyle berrak bir duygu,
Sende bitti hüsran, sende her korku.

Gözlerin aynadır, baktıkça benleştiğim,
Hasretin deryadır, içinde devleştiğim.
Hangi yöne dönsem, sana çıkar yollar,
Bu gizli mabedi ancak Yaradan anlar.

Adın geçtiğinde durur zamanın çarkı,
Yıkar bu fırtına dünyevi farkı.
Bahar müjdesidir sendeki bu nur,
Seni sevmekle başlar kalpteki gurur.

Ne yıllar tüketir ne mevsimler ahdimi,
Sende buldum kendimi, kurdum tahtımı.
Bir kumru saflığı, bir aşk vakarıyla,
Sana geldim ömrün tüm efkârıyla.

Sorma sonu nedir, bitmez bu yolun,
Ezelden ebede mecnundur kulun.
Her gün biraz daha "can", biraz daha "kan",
Seninle manasını bulur bu cihan!