Seni Sevmek Şiiri - Ufuk Kılınç

Seni sevmek, kalabalığı yarmak gibi
Seni sevmek, saçta kalan son siyah gibi
Seni sevmek, yükseklere inat yokuş aşağı inmek gibi
Seni sevmek, son sigaraya kıyamamak gibi
Seni sevmek, ilk kez bisiklete binmek gibi
Seni sevmek, yolda olmak gibi
Seni sevmek, bilmediğim yerlere ilk kez gitmek gibi
Seni sevmek, tüm önyargıları hiç etmek gibi
Seni sevmek, yıldızların sönmesini beklemek gibi
Seni sevmek, ateşlerde donmak gibi
Seni sevmek, gelmeyecek bir treni beklemek gibi
Seni sevmek, rüzgara inat koşmak gibi
Seni sevmek, hayatı yağmalamak gibi
Seni sevmek, tüm acıları firar ettirmek gibi
Seni sevmek, sessizlikteki feryad-ı figan gibi
Seni sevmek, tüm simetrileri affetmek gibi
Seni sevmek, kalbin sürç-i lisan etmesi gibi
Seni sevmek, kervansaraya rastlamak gibi
Seni sevmek, tüm çamurlardan arınmak gibi
Seni sevmek, tüm hayallerin feryad-ı figan etmesi gibi
Seni sevmek, derin bir ah çekmek gibi
Seni sevmek, ateşe odun çatmak gibi
Seni sevmek, tüm sözlerin susması gibi
Seni sevmek, dümeni çevirmek gibi
Seni sevmek, kızılca kıyamete aldırış etmemek gibi
Seni sevmek, gurbette ezan işitmek gibi
Seni sevmek, çölde meltemi hissetmek gibi
Seni sevmek, alnımın ilk teri gibi
Seni sevmek, bütün keşkeleri defetmek gibi
Seni sevmek, bütün isyanlara rest çekmek gibi
Seni sevmek, hep yeşil kalmak gibi
Seni sevmek, sokakların güçsüz olması gibi
Seni sevmek, varoluşa sebebiyet gibi
Seni sevmek, seni sevmek gibi...
15.12.2012 Denizli