Seni Sevmek Şiiri - Karizma Şair

Ben seni öyle bir sevdim ki,
annemin duasındaki
o sessiz sıcaklık kadar…

Bir çocuğun annesine sarılırken
dünyayı unutması gibi,
ben de sana sarıldığımda
kendimi unuttum.

Seni sevmek
bir heves değildi benim için.

Gece başımı yastığa koyduğumda
kalbimin içinden geçen
en temiz duaydı.

Ben seni
gözlerin güzel diye sevmedim.

Güzelliğin geçer diye korkmadım.

Ben seni,
ruhuma değen tarafınla sevdim.

Öyle derinden…

Öyle sessiz…

Öyle kimseye anlatmadan…

Bazen düşünüyorum;

Bir insan bir kadını
bu kadar nasıl sevebilir?

Sonra seni düşünüyorum
ve cevabı buluyorum.

Çünkü bazı sevgilerin
ölçüsü yoktur.

Kudüs'ün taşlarına sinmiş dua gibi,
gecenin göğsünde saklanan yıldız gibi,
insanın Yaradan'a yönelirken
içinde taşıdığı teslimiyet gibi…

Sen benim içimde
öyle bir yere dokundun.

Ben sana tapmadım.

Seni Yaradan'ın yarattığı
en güzel emanetlerden biri bildim.

Ve sana bakarken
yaratılanı sevmenin
Yaradan'a şükretmek olduğunu hissettim.

Bir gün dünya susarsa,

şehirler sessizliğe gömülürse,

gökyüzü kararırsa,

ve Dabbetü'l Arz yeryüzünde
insanlara bir hakikati hatırlatırsa…

Ben yine seni düşünürüm.

Çünkü benim sana olan sevgim
dünyanın telaşından büyük.

Ne mal mülk,

ne şöhret,

ne zaman…

Hiçbiri
senin kalbimde bıraktığın izin
önüne geçemez.

Ve bir gün…

Ömrümün sonuna geldiğimde,

önümde Sırat Köprüsü,

arkamda bütün hayatım,

yanımda yalnızca yaptıklarım kalırsa…

Ben seni düşünerek yürürüm.

Çünkü sen bana
hayatın içinde
sevmeyi öğrettin.

Kırmadan,

incitmeden,

karşılık beklemeden…

Belki de gerçek sevgi budur.

Birini kendinden çok düşünmek.

Onun iyiliğini
kendi mutluluğunun önüne koymak.

Ve onun kalbini
kendi kalbin gibi korumak.

Ben seni
annemin sevgisi gibi
koşulsuz sevdim.

Yaradan'a duyduğum
saygı ve teslimiyet gibi
derin sevdim.

Ama bilirim…

Sen ne annemsin,
ne Yaradan.

Sen sadece
O'nun bana karşıma çıkardığı
bir güzelliksin.

Bir emanetsin.

Bir imtihansın.

Belki de
hayatımın en güzel duasının
cevabısın.

Ve eğer bir gün
sana kavuşamadan bu dünyadan gidersem,

bil ki bu kalpte
sana ayrılmış bir yer vardı.

Kimsenin bilmediği…

Kimsenin dokunamadığı…

Ve ben seni
bir ömür boyunca
orada sakladım.

Çünkü bazı kadınlar
sevilmez sadece…

Bazı kadınlar
insanın duasına karışır.

Sen benim
duama karışan kadınsın.

Ve ben seni
bu dünyada değil sadece…

Ömrümün yettiği kadar,
kalbimin taşıdığı kadar,
Rabbimin izin verdiği kadar
sevmek istiyorum.