Seni Hatırladıkça Şiiri - Ahmet Faruk İnan

Kaç zaman geçti bilmiyorum
Hesaplamayı da bıraktım zaten günleri, haftaları ve ayları
Sen gittiğin günden beri
Uykularım da yarımyamalak
Başımı koyduğum vakit yastığa
Geliyorsun birdenbire aklıma
Sen gittiğin günden beri
Uyku tutmuyor gözlerim
Uyanıyorum gecenin hiç beklenmedik bir anında
Birinde, üçünde veyahut şafağa en yakın anında
Gecenin bir vaktinde
Geliyorsun aklıma
Kalkıyorum yatağımdan sersemce
Sen rahatsız olma diye
Işığı açmadan yürüyorum
Yürüyorum adımlarımı yavaş ata ata
Salonun kapısından usulca bakıyorum
Her zaman ki oturduğun
Geçmişe dalıp gittiğin o pencereye
O saatte göremeyince seni
Hatırlıyorum bizi bırakıp gittiğini
Hatırlıyorum ve bir boşluğa düşüyorum
Hatırlıyorum da
Ağrısından duramadığın bükemediğin dizlerini
İlk defa o gün, o gece, Rabbi'nin huzurunda kırmıştın
Ki, Rabbi'ne kavuşmana sadece birkaç dakika kalmıştı sadece,
Dayanamamıştım ağrımasın diye el uzatmıştım son defa koluna da kaldırmıştım yerden
Koydum başını yastığa usulca
Sanki bir çocuğu yatağa yatırır gibi şefkatle
Ki, bir daha kalkmadı o başın
Başına can kurban
Seni bana, beni sana verene kurban,
Gel tekrar olur mu rüyalarıma
Ki, özletme kendini
bu özlem nefesimi daraltıyor seni hatırladıkça