SENİ ÇOK ÖZLEDİM-2-
Bir sonbahar mevsiminde bekledim seni.
Gökyüzü kapkaranlık…
Karamsarlık sarmıştı her yeri.
Yağmur eskisi gibi bir rahmetle yağmıyor.
Ağaçların yapraklarını savuran,
Sonbahar rüzgarlarının uğultusunda ararken seni,
Bütün şehri kaplayan bir hüzün vardı.
Sokaklarda bir sessizlik bir soğukluk…
Yüreklerde bir gariplik…
Rüzgar pervasız eser.
Bir karanlık kuşatmıştı içimi,
Bir ışık beklerken şehla gözlerin gelir aklıma,
Aydınlatırdı içimi tepeden tırnağa.
Geçmişi düşünerek ısınıyorum bu hazan mevsiminde.
Melül bir bakışla bana baktığın o gün,
Ellerini tutmuştum.
Gözlerin içimi derinden yakarken
Yanaklarından sicim gibi akan gözyaşlarına dokunduğum zaman,
İçimde ne bir ateş kalırdı ne de bir acı.
Hep seni bekledim durdum.
Odam güllü rana kokuna hasret kaldı,
Ben bahar kokulu saçlarına hasret kaldım.
Unutamıyorum bir türlü seni,
Hep pencereden aşağıya bakar yolunu gözlerim,
Belki bir gün gelirsin diye,
Bir umut hep vardı içimde.
Şiir:Abdulkadir BASIK
Kadir BasıkKayıt Tarihi : 13.2.2010 16:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!