Bu şehir seni beklerken
Yazdan kalma bir güne selam verip,
Sımsıcak duygularla dolup taşıyor
Gözleri, insanların yüzlerinde hep birini arıyordu.
* * * * * * *
Bu şehir seni beklerken
Saçlarında sarı papatyalardan tacı,
Elinde bir demet kırmızı gülle geliyor
Ümidine sıkıca sarılıp hasreti kucaklıyordu.
* * * * * * *
Bu şehir seni beklerken
Sessizce çekilen güneşin ardından,
Akşamla birlikte hüzünlere bürünüyor
Korkuyla oluşan dehlizlerinde kayboluyordu.
* * * * * * *
Bu şehir seni beklerken
Kabus gibi çöken gecede,
Yorgun bedeniyle, yıkılan hayalleri kederi dağlıyor
Yokluğunun ızdırabında buz kesip donuyordu.
* * * * * * *
Bu şehir seni beklerken
Saatlerin pervasız akışında,
Sevdasını soyunup sevgisizliğine ağlıyor
Aşk ve günahı gizlice tarihin derinlerine gömüyordu.
FATMA ÖZDEMİR
Kayıt Tarihi : 6.12.2010 13:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!