Benim adım yanlızlık kimsesizlik güvenini sevgisini herşeyini kaybetmiş biriyim...
Bir yanım git diyor diğer yanım sus ve bekle diyor yıkık dökük viraneyim ölüyorum sanki...
Neden diyorum neden bu kadar ağır imtanlarım var ve hep sevdiklerim tarafından...
Kalk anne yattığın yerden küçük kızın perişan yorgun halsiz dünyası yıkılmış sanki...
Beni neden doğurdun doğurdun hayatı öğretmedin yalan insanlara kanmamayı öğretmedin...
Birgün bir köşe başında ölüm haberim gelirse üzülme olurmu kurtuldu artık rahat uyucak dersin...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta