Sen Yoktun Şiiri - Sinan Kara

Bir huzme ışık vurdu pencereden
Duvardaki resminin üstüne
Alev çıktı yüreğimin içinden
Sen yoktun yanımda yine

Saatin tıkırtısını dinledim
Muhayyilemden silmek için seni
Biçare ve yorgun düştü kalbim
Nasıl unutabilirim ki seni

Yokluğuna alıştım diye
Yalan söyledim kalbime
Ama o bile anlamadı niye
Beni bırakıp gittiğine

Çınlıyor hala kulaklarımda
Senin o güzel sesin
Duruyor gözlerimin önünde
Her dem o güzel gülüşün