""sen Yoktun"" Şiiri - Kenan Ziya Akbaba

Rayların üzerinde
Soğuk bir rüzgâr gibi
Dağıldı umutlarım
İstasyonsuz gecede

Bir düdük çaldı uzaktan
İçimde yankılandı
Adını fısıldadım
Cevap yine karanlıktı

Bir bavul dolusu hayal
Peronda sahipsiz kaldı
Gözlerim yollardaydı
Sen yine yoktun yanımda

Zaman akıp giderken
Pas tuttu hatıralar
Eğer bir kez dönseydin
Dururdu belki trenler

Ama raylar uzadı
Şehirler aramıza girdi
Geçip giden yılları
Artık kimse yakalayamaz

Ve ben hâlâ o yerde
Elim boşluğa uzanmış
Bir ihtimali tutar gibi
Sen yoktun…
Yine yoktun.