Sen Yoksun... Şiiri - Bahadır Eren

Saplandım,bakakaldım boşluğuna
Bir umut besledim hep,
Hep olması gerektiği gibi oldum
Sanki sen varsın sana göre yaşıyordum
Ama ansızın anlardım sen yoksun…
Donakalırdım, gene … susardım…
Depremlerim dinince anlardım,
Sancılarım bitince…
Çığlıklarım susunca anlardım,
Boğazımdaki düğüm geçince,
hıçkırıklarım bitince…
Anlardım sen yoksun…
Aşığım sana ve sen yoksun…
Hayali geceleri aydınlatan yüzün yok,
Gözlerin yok,
Sesin, soluğun, tadın, hissin, bedenin yok…
Nüfusta kaydın yok…
Tanrının senden haberi yok…

Aşığım sana ve sen yoksun,
Tepeden tırnağa yoksun…

Çünkü sen diye bir şey yok…
Çünkü sen yoksun…