Pencerem açık, keskin bir rüzgar değer bedenime,
Tesir etmez ruhumun üşümesi kadar,
Hele yanında yalnızlık dostu da olunca,
Yalnızlık yüreğime sarılır,
Yürek daha da üşür sarılmak istediği yanında olmayınca...
Yürürken senin ellerini tutmak yerine,
Yavaşça paltonun kolunu sımsıkı sarar üç parmağım,
Ne de güzeldi senin o ellerin,
Beyaz bir gül gibi mis kokar,
Gönlümdeki sobayı yakardı nar gibi,
Şimdi gönlüm de ellerim de buz gibi,
Sen yanımda olmayınca...
Ali Çolak
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 11:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!