Verdiğimiz ilk konseri hatırlar mısın? Sadece iki aşık vardı sahilde. Senin sesin benim sözüm unutturmuşlardı küskünlüklerini. Anlamışlardı son günleri olursa bir daha aşık olamayacaklarını. Eksik yarım bozuk düzensiz sevgisiz aşksız yaşayacaklarını. Her şey senin adınla anılıyor benim dünyamda.Ne büyük mutluluk bu... Gördüğüm en güzel şeydi giydiğin sarı elbisen. Kafası güzel kendi güzel bir kız çıkmıştı karşıma. Sesim güzel mi diye sormak için bana.
Senden öte tanımladığım başka hiçbir şey kalmamıştı o an. Bütün çiçekler sen, bütün yıldızlar sendi benim için. Senin ilkin olmak varmış kaderimde.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta