Sen olsan daha başkaydı

Hiç aklında yokken birden...
Hiç aklında yok ken birden,
Senin de oluyor mu aniden?
Kısık bir soluk; derin ve ince,
Titriyor mu için kalbinden geçince?

Bir vapur seferi ya da tren garında,
Kısa bir mola güzergâhında;
Bir çay faslı, biraz kendi halince...

"Keşke şimdi yanımda olsaydı,"
İçimden hiç eksilmediğin kadar...
Ellerin de Düşmeseydi ellerimden.
Nerede Nazlı bir çiçeğe baksam,
Sen daha güzel kokardın

Nerede pembe bir bulut
Ya da yumuşak esen rüzgâr;
Sen daha ince akardın.

Nerede deniz dalgalı bir sahil,
Güneş ışığının ahenkli sıcağı;
Sen daha hoş bakardın

Ya ben meczup bir sevdalıyım
Ya da aşk denilen tam da öyle

Geçen akşamüstü ben yine böyle,
Yol üstü düşlere dalmışken hayaline.
Yağmurlu bir hava, hafif ılık rüzgâr;
Islanmamak için koşarken insanlar.
Durdum sırılsıklam olana kadar.

Yağmur tane tane serpince,
Soğukluk her yere sinince,
Titredi harfler sana dair,
Yine düştün gönlüme;
Sen daha ince yağardın.

Sonra akşamı da devirdi zaman,
Umursamadım üşüyen ellerimi;
Başladı hasret gecesinin sessizliği.
Gece yarısı sükunetten
Değdi yıldızların ışığı,
İndirip buğulu camlara rengini.
Yine geçti içimden:
"Sen daha çok parlardın."

Uyku, hayal, hasret içinde...
Biraz yorgun ve dalgınlık;
Yaktı parmağımı sigaram.
İçimden geçti bir anlık:
"Sen olsan daha güzel yakardın."