Sen Ol Yanıbaşımda Şiiri - Kürşat Sungur

Ölene dek sen aç bana kapıyı
Her defasında ipek bir dokunuşla
Aynı heyecan,
aynı özlem gözlerinde hep
Elindeki işi yarım bırakıp,
Aç kapımızı
yüreğinde çırpınan bir kuşla

Uyanamayacağım bir sabaha kadar
Sen uyandır beni her sabah güne
Çocukların isimlerini ver istersen
Her gün sevgiyle suladığın,
Gözün gibi baktığın,
o güzelim çiceklerine

Sen uğurla beni her gün hayata
Bu berbat dünyaya
daha fazla tahammül edeyim diye
Ardımdan el salla giderken
Sıkı sıkı tembihle hatta
Sağa sola takılmadan
Çabucak döneyim diye..

Sen üzül benim için en çok
Çünkü sen gerçekten üzülürsün benim için
Uykusuzluğum geceler boyu, uyutmaz seni
Dişlerimi kıracak acılarıma ortak olursun
Gecenin bir yarısı kan ter içinde
Ne zaman toparlanmaya kalksam bir sandalye üzerinde
Gelir yanıma oturursun
Yüzüm ellerinin içinde
Dalıp gidersin gözlerime
Sen bende bir can olursun

Ah be narin çiçeğim
Ne çok acı taşırsın içinde
Yoruldu biliyorum yüreğin
Bu ne gam böyle
Ayrılıp gitmez başından
Susuşlara terkedilmiş sözlerin,
Devasız bırakılmış dertler çarşısı
Yüzündeki tebessüm

Kimsenin kimseye söyleyeceği yok şimdi
Bizde kalmış bütün ihaleleri kederin.
Gözbebeklerinde derin hasretin izleri
Vedasız ayrılıklara yuva yapmış kaderin

Olsun
Carpsada hırçın dalgalar duvarlarımıza
Bütün acılar bizi bulsa da

Sen karşıla yine de her akşam beni
Bir yerlere gizleyerek hüzünlerini
Beklemek için sebebin olayım şu hoyrat dünyada
Ölene dek bırakma ellerimi..