Sen Öğrettin
Belki bana kinlisin,
Ama beni sen yaşattın
Kin ile nefret ile.
Bana gerçek sevgiyi sen verdin
Farkına varmadan da olsa
Verdiğin sevgin,
Kalbimde yandı küllendi
Silah zoru gibi
Acıyla bana tattırdın sevgini.
Gerçek gözyaşını sayende tattım
Sen uzaklarda olduğun sıralarda.
Çünkü hasretin
Ana hasreti oldu içimde
Sen gidince hasretinle ağladım
Zalimliği de sen öğrettin bana.
İki yüzlülüğü de sen öğrettin bana.
Her şeyi sen öğrettin bana
Bir delilik yaparsan ağlama
Ağlamayı sen öğrettin bana
Gülde,gülmeyi de sen öğret bana
Kayıt Tarihi : 9.11.2008 08:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!