Sen o değilsin Şiiri - Yalnız Şair 4

Keşke dediğim her an. Umutların limanına sığınmıştım yine sessizce. Belki olabilir diyordum içimden sessizce ve gizlice. Öyle değilmiş. Ve hiçte öyle olmadı ne yazık ki. Çaresizce beklerken çare bulmayı. Kanayan yarama tuz bassamda merhem olmadı. Bilmiyorum neden böyle olduğunu. Herşeye veda etmişken çıktın karşıma aniden. Yerli yersiz yabancı. Yalnızlığın kor ateşinde alev alev yanarken bedenim. Küllerimden savrulmuş yüreğim. Aşk fırtınasında kaybolurken ruhum. Çok uzaklara bakarken bulmuşum gözlerini. Derin derin gizli saklı. Yakınlar çok yakın olmuş. Uzaklar hep dönülmez gurbetin yolu. Hasret yalnızlığın ve aşkın yolcusu. Sabır her yolun sonucu ve amacı ve tek nedeni. Gece ve gündüz misali. Ay ışığı pencereme vururken. Yıldızlar göz kırparken hayal etmiştim. Güneş doğarken yine bir sabaha. Uykusuz kalan uykularım bölünmüş yine. Gitme kal burada yabancı. Aynada gördüğüm yüz senmiydin? Yada eski bir tanıdık tozlu raflardan kalan. İki eski bir dost. İki eski sevgili. İki ezeli düşman. Baldan tatlı sözlere kanmışım yine. Yine nasıl inanmışım yalan dolu sözlere. Zehir katılmış bal misali. Aldığım her nefes tutulmuş derinden. Gözlerin yalan söylüyor anlıyorum. Hislerin bir oyuncak senin için. Cambaz hokkabaz ve kukla gibi ipte ve gölgede oynatılan ve oynayan el kimin? Yada gördüğümü sandığım ışık nerede hani? Hep çıkmaz sokak. Hep uçurum dört bir yanım. Yanılmışım benzetmişim gördüğümde. Sadece bir masalın rüyasıymış avunduğum. Ve boş bir teselli unuttuğum. Zamana yenilmiş duygularım. Üzgünüm yanılmışım. Üzgünüm yabancı. Baldan tatlı zehiri yutmuşum. Nafile faydası yok artık. Bu çırpınışların. Kırık dökük hatıralar canlandı yine. Oysaki hepsi bitmek bilmeyen bir kabusun mazisi. Ve bir çölün ortasındaki serap avuçlarında tuttuğun herşey kayıp giden kum taneleri.