Dağ faresi, soğuk çay ve kayan yıldız geceye,
Gitmenin arifesinde ten kokusu,
Pembe hayallerin kalp kesiği,
Dil lal, gönül tarumar!
Ağlamaklı akan çeşme,
'Neden' diye yankılanan bir ses,
Ve 'Sen' kadar uzak bir nefes...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta