"sen Gittin Ya Şiiri - Zeynep Koçar

"SEN GİTTİN YA"
Senin öldüğün gün,
Takvimden bir tarih düştü.
Benden bir ömür eksildi,kimse fark etmedi.
Cenazende dik durdum ya,
Herkes ne kadar güçlü sandı beni
Oysa insan,en çok parçalandığında
Yıkılacak yer bulamadığı için ayakta kalırmış.
İçimde biri uyanıyor,sana seslenmeyen,
Ama senden de kopamayan bir yarım insan
Yaşamak diyorlar ya buna
Ben eksik kalmak diyorum.

Bu bir gidiş değildi,bavulun yoktu,
Kapı çarpmadı,saatler bile sesini kesti.
Sen gittin...
En acısı ne biliyor musun?
Ölüm seni benden almadı sadece
Beni de benden aldı.
Mezar dediğin şey toprağın altı değil,hatıraların içidir.
Ben seni en çok anılarında gömdüm
Çünkü orada her gün yeniden ölüyorum.

Eşyaların hâlâ yerli yerinde dokunamıyorum
Çünkü bir tişört bir hayatın devamıdır bazen.
Kokun silinirse hatıralar da yetim kalır diye korkuyorum.
İnsan sevdiğini kaybedince tuhaflaşıyor
Geçmiş çok canlı,gelecek çok uzak oluyor
Şimdi ise katlanması gereken bir boşluk gibi hissediyor.

Şimdi geceleri seninle konuşuyorum
Cevap vermediğini bile bile...
Eğer bir yerden beni duyuyorsan
Bil isterim,seni unutmadım
Sadece yaşamak zorunda kaldım.
Bu da benim sana en büyük sadakatim olsun.

Eğer bir gün bu kalp durursa,
Bil ki yorgunluktan olacak
Çünkü senin yokluğunu her gün taşımak bir insana fazla geliyor
Ama yine de yaşıyorum
İnat değil bu,cesaret hiç değil
Sadece seni unutmamak için hayatta kalıyorum
Sana dokunamadığım bu hayata mahkum edildim.

17.01.2026