Bir akşam vakti sustu bütün şarkılar,
Adını fısıldadı duvarlar, sokaklar.
Ben seni kalbimin en güzel yerine koymuştum,
Sen gittin… Ben kendimi bile bulamadım sonra.
Geceler artık eskisi gibi değil,
Ay bile doğmuyor sanki pencereme.
Bir zamanlar gözlerinde kaybolduğum ben,
Şimdi gözyaşlarımda boğuluyorum sessizce.
Sana kızamıyorum, inan bana,
Çünkü hâlâ seviyorum seni içimde.
Bir tek buna yanıyorum biliyor musun?
Sen beni unuttun, ben hâlâ seninle…
Keşke son kez sarılsaydım sana,
Keşke gitme demeyi becerebilseydim.
Belki de bir ömür susacaktım ardından,
Yeter ki o son bakışın hiç bitmeseydi.
Şimdi bir fotoğrafın var başucumda,
Bir de yarım kalmış hayallerimiz.
Sen başka sabahlara uyanırken,
Ben hâlâ aynı gecede kaybolmuşum.
Ve bil ki sevgilim…
Ben seni kaybettiğim gün ölmedim,
Ama o gün içimde bir şey sonsuza dek sustu.
Sen hayatına kaldığın yerden devam ettin,
Benim hayatım ise senin gittiğin yerde durdu…
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 15:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!