Yıkıldım ölümüne boylu boyunca,
Kaldırsan yüzünü görebildiğim kadar.
Söz kirletmem yakanı, saklarım varlığımı.
Kimseler bilmez bu utancını.
Ya karşımda adam akıllı dur, ya da çık git satırlarımın arasından.
Yoruldum seni böylesine hissedip yaşayamamaktan.
Yoruldum beni mahveden bu umudun içinde seni taşımaktan.
Birlikte ölebiliriz, ya da yeniden doğabiliriz.
“Biz” kelimesi geçiyorsa ölüm de yaşamak kadar güzel.
Ben bitiremedim bu sensiz, yüreği olmayan geceleri.
Gel sen ört şehrin üstündeki karanlığı.
Ortasından yar aydınlığı.
Getir sabahı ve baharı..
(26 Ağustos 2025)
Zehra YadenKayıt Tarihi : 26.8.2025 23:54:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!