Salıncakta kuşsun özgür kafesinde
Bir karış kanat çırparak
Hep hayal alemindesin, kurtuluşu umarak
Pençen bile pek olmaz böyle tutsak durarak
Pencereye yakın dur kurtuluşu umarak
Dağda açılmış gülsün
Ne gören, ne kokundan var haber
Ufuklar kadar özgürsün
Varlığından bihaber
Derinliğinde ummanın, sonsuza yolculuğun
Sırlarla dolu bu engin yolculuğun
Ne havada nasip var ne aydın gökyüzünde
Ne dalı gördün ne çiçeği ne meyve
Her dem süzülme vakti bu engin denizlerde
Bu sonsuz yolculuğun kim bilir sırrı kimde
Bense ne kuşum salıncağında kafesin
Ne gülüm Dağ başında kayanın kertesinde
Ne denizde balığım yüzüme hevesinde
Yüreğine hapsolmuş azadlık bir köleyim
Bildim bileli böyle ben her zaman böyleyim
Gün gelir elbet açılır semanın kapısı
Ne aşkın kalır bende, ne mizan, ne tartısı
Sıyrılır sırlı hayatın bütün perdeleri
Pencerede görür kapıdan gidenleri
Hak ne yazmışsa diyeceğim ondadır
Belki başlangıç son dediğin noktadır
Hamza Mamaş
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 00:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!