Sen değil misin Şiiri - Murat Acer

SEN DEĞİLMİSİN

​Ey benim sevdası zehir, sevdiğim!
Aşkını içiren sen değil misin?
Ey benim aşkımın evi, sevdiğim!
Yolumu şaşırtan sen değil misin?

​Ben seni severken akıllı idim,
Derinden bir Mecnun, deliye döndüm.
Herkesi unutup bir seni buldum,
Aşkıma yol veren sen değil misin?

​Umman olsa denizler söndürmez ateşimi,
Yarası bağrımda, sen değil misin?
Aşkımın Kâbesi, kıblesi sendin,
Gönlümün secdegahı sen değil misin?

​Hasretin koynunda biter mi geceler?
Boynumu büküyor ezberli heceler.
Dilimden dökülen bütün cümleler,
Beni satır satır yazdıran sen değil misin?

​Ayırma yolları, hasret acıdır,
Bu gönlüm bir sana candan bağlıdır.
Gönlümün muradı da seninle vardır,
Bu muradı şaiir eden sen değil misin?

​Kör kuyu misali derin bu sevda,
Adını sayıklarım rüyalarımda.
Sensiz bu dünyada, yalandır bana,
Çilemi bir ömüre Seren, sen değil misin?

​Aşkına sitem uğratmam asla,
Uğrunda yansam da ses etmem asla.
Düşsem de sensizken uçurumlara,
Aşkımın katili sen değil misin?

​Gözyaşım sel olmuş, akıyor derde,
Dermanı olmuyor tabip merhemde.
Bu garip gönlümü attın ateşe,
Güllerimi solduran sen değil misin?

​Severken ayrılık yoktu hesapta,
Kaldım bir çıkmazda, büyük tuzakta.
Yazılmış bu kaderim eski kitaplara,
Boynumu bükende sen değil misin?

Murat Acer