sen daha ne kaybettiğini bilmezken,
kaç kişi sessizce yok oluşunu seyretti,
biliyor musun?
kimisi sustu.
çünkü konuşacak cesareti yoktu.
kimisi baktı.
çünkü insan bazen en çok
başkasının yıkılışını izlemeyi sever.
oysa yıkılmak öyle gürültülü bir şey değildir.
bir ev çökmez önce,
bir insan çöker.
kimsenin duymadığı bir iç çekişte,
yarım bırakılmış bir çayın buharında,
gecenin tam ortasında
uykuyla uyanıklık arasında sıkışmış
tek bir iyi misin? sorusunda.
sen daha ne kaybettiğini bilmezken,
aynadaki yüzün senden erken vazgeçmişti.
gözlerin gülmeyi unuttuğunda
kimse fark etmedi.
çünkü bu çağ,
kahkahaları alkışlıyor,
sessiz ağlayanları değil.
insan en çok,
kendini anlatmaktan yorulunca yaşlanıyor.
sonra bir gün anlıyorsun.
sana en çok zarar verenler,
düşmanların değilmiş.
masana oturup ekmeğini bölüştüklerinmiş.
adını en güzel söyleyenler,
ilk onlar unutmuş seni.
ne garip.
bir ağacı baltadan önce
gölgesi terk ediyor bazen.
ve bazı vedalar vardır.
kapıyı çarpıp gitmez.
bir sandalyede unutulmuş hırka gibi kalır.
evin içinde dolaşır,
çayın tadına siner,
şarkıların arasına gizlenir.
sen daha ne kaybettiğini bilmezken,
aslında en büyük kaybın
kendine geç kalmakmış.
çünkü insan,
başkalarını affede affede değil,
kendini ihmal ede ede eksiliyor.
bir gün aynaya bakıyorsun.
yüz aynı yüz.
ama çocuk gitmiş.
yerine, herkesi mutlu etmeye çalışırken
kendi gülüşünü unutmuş biri kalmış.
işte o gün öğreniyorsun.
kaybolmak,
bir yolu şaşırmak değilmiş.
kendi sesini yabancı biri gibi duymakmış.
ve yeniden doğmak.
kimsenin alkışını beklemeden,
kimseye kendini ispat etmeye çalışmadan,
yalnızca içindeki çocuğun elinden tutup
artık eve gidiyoruz. diyebilmekmiş.
bırak.
seni anlamayanlar
kendi sessizliklerinde kaybolsun.
sen yaralarını saklama.
çünkü bazı insanlar,
en güzel çiçeklerini
tam da en derin çatlaklarından büyütür.
ve unutma.
sen daha ne kaybettiğini bilmezken,
kaç kişi yok oluşunu seyretti, bilmiyorum.
ama sen,
yeniden ayağa kalktığında
aynı insanlar
bu kez dirilişine bakmaya cesaret edemeyecek.
✍️
Mustafa AlpKayıt Tarihi : 16.07.2026 13:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!