Aynı şehirde. Şu evlerden birinde Ayrı özlemler büyütüyoruz seninle... Aralık kalmış perdemin.. Camdaki buğusu gibiyim Dışındaki karanlığa dokunuyor gözlerim.. Ahşap masamdan bana bakıyor Ruhum gibi yıpranmış defterim.. Kalemimim ucunda ürkek kelimelerim. Seni yazarken titriyor ellerim. Yine de sen bilirsin. Zaman aşk'ların katili Acıt canımı Sonra gidebilirsin... Kasım 2026
Mehmet ÇimenKayıt Tarihi : 22.11.2026 11:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!