Sen gidince eksilmiyor dünya,
Ama ben biraz daha kararıyorum içimden.
Bir kapı kapanır ya hani sessizce,
Aynı öyle…
Sana “hoşçakal” demeyeceğim,
Git,
gitme,
gitme kal demeyeceğim,
yine de sen bilirsin.
Ben sustukça çoğalıyor içimdeki gürültü,
Sen dönmesen de, adın dönüyor durmadan.
Bir yarım cümle gibi kaldın içimde;
Ne sonu var, ne tamamlanacak bir yanı.
Varsın yolun başka yana aksın,
Ben kendi karanlığımda ışığını saklarım.
Zaten bilirsin…
En çok gitmeyi göze alanlar,
Kalmayı hiç duyurmadan seçer aslında.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 14:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!