Sen Ateşten Korkan Ben Ateşe Meftûn

Havva Yalçın
4

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Sen Ateşten Korkan Ben Ateşe Meftûn

SEN ATEŞTEN KORKAN,BEN ATEŞE MEFTUN..

Bir tufan gibi gidişini izledim..
Reva mı görmüştün gözlerime..?
Sensizliğin bıraktığı sessizliği izlemeyi...
Sessizlik, sensizliğin içindeki en sesli matem...

Sevmeye başladı mı yanmaya başlarmış insan..
Sen ateşten korkansın,ben ateşe meftun...
Sen imkanların terkisin,
Ben imkansızların duacısı..
Sorma işte..
Öylesine ağladım.
Öylesine değildi işte...
Ama ağladım...
Öyle bi ağladım ki,öylesine ölesiyee...

Bir tufan ki dinmek,
Bir kelam ki susmak bilmiyor..
Bilmem ki bu nasıl girdap?
Yol hazır da yolcu bitap..
Bir çok kez öldüm,
Sende bir kez yaşayabilmek için..
Yine de ismin bâki kalacak bende,
Benim ki silinecek belki sende...
Ruhumun cenazesini taşıyor bedenim.
Mümkün müdür..?
Teselli bulmayan bi çare gönlüme,
Dökülse dilinden heceler..

Sussam,konuşsan..
Sussan,konuşsam..
Sonra sussak..
Ey gönül haremin kederi..
Sûkut nakışlı hırkanı giy..
Ey gökyüzünden inen rahmet
Eyleme mahzun gönlüme zahmet.
Dışımdaki dengesizlik
İçimdeki sensizlikten,mazur gör..
Mazur gör,sen bir gece sensiz kalmadın..
Mazur gör,sen sessizliği tatmadın..
Kanatlarım var,yaralarım da.
Uçamıyorum...
Yoksa çoktan bende giderdim..

Dedim yaa bir tufan gibi gidişini izledim...
Sen gittin ben kaldım,
Sen gittin ben gidemedim,
::
Gitmedim..

Havva Yalçın
Kayıt Tarihi : 31.8.2025 01:58:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!