Nefes aldığın bu şehir çok şanslı
Suya benzer senin rengin , senden daha yok
Güle benzer tenin , eşin yok
Kim bilir belki gözlerini gökyüzü sanan kuşlar bile vardır
Aslında söylenmemiş bir sevdam var benim sana
Yasaklar davet gibi çağırdı olmazlara
Her zaman hep sana yönelir duygularım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta