Bahtımın güneşi
Doğacaksan bu gün doğ
Olmayabilir belki yarın
Adam gibi yaşa
Bulunduğun günü
Bizim için yok ki yarın…
Bakınca
Karşımda bir çift gülen göz
Bir gülen yüz olsun istiyorum
Hem de senin ki desem
Fark etmez yeri, şekli zamanı
Çok şey mi? İstemiş olurum…
Bakışlarım, gözlerim, düşüncelerim
Takılı kaldı sonsuz boşluğun içine
Her an geleceksin; gelecekmişçesine
Hayal işte ne gelen var ne giden
Bomboş yanım yörem…
Sonsuz boşluğa açıyorum kollarımı
Bakma öyle
Akıllı gibi gezdiğime
Öylesine
Bilgiç bilgiç sözlerime
Ben
Senin de unutmadığın gecede
Bakma öyle
Bende ki yüz garası değil
Gön garası
Bağrımda ki yara
Kama değil, gönül yarası…
Gön garası doğuştan
Baktım da gece gökyüzüne
Ay tam yarım
Sordum nerde diğer yarın
Işıksız kaldım,
Ondan yok yarım
Kaldı, sevdam yarım
Bana karşı yok kabahatin
Affetmemi bekleme benden
Kendini kendine affetmeyi
Denedin mi? Hiç
Ben kendimi kendime affedemedim…
İlk, tek, son sevdiğimsin
Bana masal anlatırmısın
Yarım yamalak olsa da olur
Koyarmısın içine yaşamadıklarını
Yeter ki sen anlat
Yaşamış olursun…
Sevgiyi anlat, aşkı anlat
Aylardan Haziran
Dut ağacıydı
Penceremden görünen
İki serçeydi
Yapraklarla gizlenen
Neydi anlayamadım
Aylardan Kasım
Son yaprak kaldı ağaçta
Biraz daha üşürse düşecek
İçimdeki son umut gibi…
Girdi bir kez araya soğukluk
Son umudum da bitti bitecek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!