Eylüül Eylül Ah Eylül
Yine mi Sen geldin
Hem de haber vermeden
Sessizce…
Gelişin gibi giderken de
Sessizce gitseydin
Bak yine duramadım sözümde
Sevdiğimi söylemeyecektim yüzüne
Gülerek bakmayacaktım gözlerine
Eyvallah deyip dönecektim köyüme…
Bu konuda benim sözüm bu kadar
Konuşmayınca saklanmıyor gerçekler
Farkındamısın
Bende yaşadım işte
Ne senden çok uzak
Ne de sana çok yakın
Eminim hissetmişsindir
Fenerin ışığında
Görmemiştim
Karanlıkta yutkunduğunu
Bir şeyleri söyleyemediğini
Cümlelerin boğazına
Dizildiğini...
Ben de inanmazdım bana
Fedakarlık istiyorsun ya benden
Ben vazgeçtim senin için senden
Sana bıraktım sessiz duygularımı
Bana çığlıklarım, haykırışlarım kaldı
Sorma sakın unuttun mu diye
Hava açık
Serin yaz gecesi
Görüyorum
Yıldızlar uzak, olsun
Onları sevmeme engel değil
Uzak olmaları
İki dilek tuttum içimden
Biri sen, biri ben
İki bulut gördüm
Ağlamaktan yorulmuş
Biri sen, biri ben
İki kelebek gördüm
İkimiz, bir varmışla,
Bir yokmuşun kıyısında
Yaşadık gittik hayatı
Gel demeye
İzin vermedi hayat
Git demeye
İkinci kez bırakıp gitme
Uzaklaşma benden
Uzaklarda olsan da yanımda kal
İkincisini kaldırmaz bu gönül
Uzaklarda olsan da yanımda kal
İpi kopmuş uçurtma gibi
Sürükleniyorum bilinmezlere
Gelen yok, ağlayan yok
Peşimden, yalnızım
Gidiyorum işte
Bilinmezin içinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!