Selma Oşlu Şiirleri - Şair Selma Oşlu

​SIĞMIYOR HAYAT
​En çok ne yaralıyor diye sorarsın;
Şiir gibi bir hayatken hayalin,
Romanlara sığmayacak acılarla
Ve hasretlerle sınanmış olmaktır.
​Yağmurda yürümekken tek isteğin,

​Dediler: "Yârin sevgisi senden geçti."
Kelamım sustu, kalemim yazmaz oldu o an.
Sevgiyi anlatmayacaksa kalem,
Sevgiliye varmayacaksa edilen kelam;
Kelam sussun, söylemesin,
Kırılsın kalem, yazmasın!

​VİRANE ÖMÜR
​Kaderim deyip sustum, kabullendim,
Bu kadar acımasız olmanın ne anlamı vardı?
Tek dileğim bir yudum sevgi, bir gram mutluluktu,
Elimden almanın ne anlamı vardı?
​Geri dönüşü olmayan sözler etme dedim,

Yalnızlar Rıhtımı
​Yalnızlar rıhtımından geliyorum,
Kusuruma bakma benim.
Üstüm başım yalnızlık,
Sağım solum vefasızlık kokuyor...
​Biraz kırılmış, biraz yıkılmış,

​Yarım Kalan Menekşe
​Hayallerimiz vardı bizim,
Umutlarımız birlikte...
Gelecek yarınlar,
Yaşanacak güzel günler vardı.
​Sen gittin, ben o gün bittim,

​Yorgun Düşler
​Yürek yorgun, düşler yorgun
Gözlerden akan yaşlar yorgun
Uykusuz geceler sırdaşım oldu
Sevdan düştüğü günden bu yana
​Söz dinlemez afacan çocuk misali