Selindeyim ben... Şiiri - Hasan Belek 2

​Zamanın çarkına takıldı ömür,
Yine mi hicranın yelindeyim ben?
Yürekte kor ateş, gözlerde kömür,
Bitmez bir sevdanın selindeyim ben.

​Gönül defterini açtım bu gece,
Her satır bir sızı, her harf bir hece.
Çözülmez diyorlar bu kör bilmece,
Vuslatın en çıkmaz yolundayım ben.

​Hüznü nakış nakış dokur da eller,
Lal olur ağızda konuşan diller.
Boyun bükmüş bak bak, bahçede güller,
Kurumuş bir aşkın dalındayım ben.

​Gel dersen gelirim, uçurum olsa,
Öl dersen ölürüm, ömrüm mü solsa?
Dünya dertleriyle dolup da taşsa,
Yine de sabrının halindeyim ben.

​Bir teselli bekler yorgun şu canım,
Damarda çekilmiş, donmuş bak kanım.
Nerededir benim o diğer yanım?
Gurbetin en acı dilindeyim ben.

​Hasan’ın gönlüne uğrasa sitem,
Mısralar dökülür, hep matem matem.
Elimde kırılmış, küsmüş bir kalem,
Efkârın en koyu halindeyim ben.

​Veda vakti gelir, söner bu ışık,
Zaten bu hayatın yolları karışık.
Gidiyorum işte, boynum bir ışık,
Yalnızlık denilen ilindeyim ben.

Hasan Belek
9 02 2026 - Akçay