Selim Temiz Şiirleri - Şair Selim Temiz

İnsan olmak yüksek dağların tepesine uzanan dikenli bir yol
Emek ister yürek ister insan ister mücadele ister ne sağ ne sol
Emekler bir çıkar için olursa yol sen önce kendi saçlarını yol
Adalet ve vatan sağ olsun diyebilmeli ölmeden önce her şehit

Şair dediğin;
Kalp gözü ile görmeli
Can kulağı ile dinlemeli
...ve yürekten haykırmalı.

Şiir dediğin;

Şubat ayı yine geldi de çattı
Kalbime sıcacık duygular kattı
Aşk fısıltıları duyuluyor bak
Bu özel gün için, şimdiden gül tak.

Masa kurulsun sevgilim adına

Soğukmuş etraf sensiz
Sen mutlu musun bensiz
Dünya bile sanki ensiz
Sana yan bakanlar şimdi densiz...

Meltem dedim çocukluğumda

Derman kalmamış sevgi tüten gönül ağlıyor
Bir yere gidemiyorum aşk beni bağlıyor
Kum fırtınası koptu aşk öyle bir inanç ki
Kalp, duygu seline mekân olmuş bir çöl sanki.

Umursamaz bir tavır içinde aciz kullar

Kanatları kırpık bir kara kartal uçamaz
Seven kalp taşıyan sevgili aşktan kaçamaz
Gönülden öder hesabı, ne olursa olsun
Yeter ki yanı başında aşkı daim olsun.

Söz açılmışken, sevgi kalpte çıksın en öne

Bilimsel çalışmak gerek bilim adına
Yalan ile ulaşılamaz yaşamın tadına
Hocam dedik, dedikçe naneyi yedik
Dürüst olmak adına selim temizi yedik.

Haklıyı haksızdan ayıracak sistem yok

Çocuk iken;
masum,
temiz,
bebek,
ağzı var,
dili yok,

Şah şahlanmış kart ve çalımlı
Yanındaki şuh ve alımlı
Caka satıyor çok havalı
Toplum ise şimdi çok zavallı.

Süzen ile süzülen insan

Dünya hancı ise biz âşıklar birer yolcu
Kimimiz sağcı kimimiz de geçinir solcu
Din iman var yürekte, eller kazma kürekte
Aşk tatlıdır can, olsa da domuz sürekte.

Renkler başka başkadır çizilen manzarada