Kapımı aralık birakıyorum.
Belki adımlarına bırakısın kendini ?
Solgun rüzgarlar dokunuyor bedenine..
Belki kollarıma bırakırsın kendini ?
Rüzgar gibi ağdı indi hayat.
Bu gelişin son..
Dimi...?
Artık beklemiyeceğiz birbirimizi..
Bu sefer ben gideceğim
Yılgın omuzlarım dirilecek..
Belkide sensiz kendimi çok şanslı hissedeceğim...!
Ben yokum artık günler var.
Ṣükrü yeter eyledin bana.
Çilem dolmuṣ susmuṣ bülbül.
Acıları bitmez eyledin bana.
Kıvılcım solar varmaz ateşine
Bir şafak kadar uzaksın erişmeye
Bahar çiçeğine,yaz gülüşüne
Bir kar damlası asılı kaldı...
Siyahtır gecelerin göz yaşı
Rüzgalı tepelerin o yalnız ağacı benim.
Dallarım kel,kuru ,ama toprağım ıslak ve serin.
Gövdemde bir zaman aşklarının kazınış izleri..
Belki sırf onlar kaybolmasınlar diye direnirim..
Hoyratsa rüzgar bana ne?
Yorgun kanatlarıma ilk yalpanın gücünü veren..
Göğün göğsüne yükselten..
O ılgıt rüzgarım..
Bitti...
Kapasam kanatlarımı,
Bir başka yüz saklı gözlerindeki fırtınalarda..
Bakışların bana akan gizem bulutları..
Saklayamıyor ellerin sevdamızdan arındığını..
Boşluğunda ölmek ölümü yaşamaktan daha kolaymış..
Bir kırık gülümseme kalan
Şu halimden
Tek sen anlarsın..
Islanınca yanaklarım
Her an yanı başımdasın..
Bir sabah döneceğim
Sabrı terketmeye yatkın bir yanım..!
Kendi yapmadığım hiç bir sona tapmadım!
Yarım olsa rüzgar , damla kuru bir ıslak,
ömür bir kısa tadım.
Belliki ölümü, en iyi yüzyüze geldiğimizde anlıyacağım.
Bana mı kalmıṣ yaṣamak..?
Çehrem toros beynim tammuz yaṣında..
Buhurcular kadar eskiyim...


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!