İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Selim Ergin, küçük yaşlardan itibaren oyunlarla büyümüş biriydi. Onun için oyunlar sadece eğlence değil, hayattan kaçışın ve kendini ifade etmenin bir yoluydu. Saatlerce ekran başında kalabilir, kazandığı her zaferde gerçek hayattaki eksikliklerini bir anlığına unutabilirdi. Sessiz, içine kapanık bir yapısı vardı; duygularını kelimelere dökmekte zorlanırdı ama kalbi oldukça derindi.
Selim’in hayatındaki en büyük duygu ise Özüm’e olan aşkıydı. Bu, sıradan bir hoşlanma değildi; Özüm onun ...
Metaforları beğendim kafiye düzeni müq fenasal
Yolunuz açık olsun bide o melik varya o melik
Çok iyi şiir şair bey şiirleriniz bol olsun