Selçuk Şeker Şiirleri - Şair Selçuk Şeker

İstemiyorum, ne para ne de pul, istemiyorum.
Sevemiyorum, para için seveni, sevemiyorum.

Sana kalbimi verdim, sana ömrümü verdim.
Hep senin yanında oldum, bir türlü sana yaranamadım, ne yaptımsa yaranamadım.

İstersen, hayalin perde olsun gözüme, zincirler vur ayaklarıma.
Kelepçeler taksan kollarıma, yine, düşerim senin yollarına.

İstersen, hapset beni sana, çölde susuz kalmaya.
Soğuk buz gibi kutupta seni ararım, ateşinle, alev, alev yanarım.

Yandaki evde akıl hastası vardı, bense evin önünde oynuyordum.
Babasının elinde bir keser vardı, kızın peşinden koşuyordu, bense onlara bakıyordum.
Babası kızı yakaladı, keseri kafasına vurdu.
Çok korktum, feryat ettim, yardıma kimse gelmedi, yanıma kimse gelmedi.

Bende bir zamanlar senin gibiydim, güzel düzgün konuşan biriydim.

Çeşmenin başına inmiştim, bir yudum su iç çektim.
O güzeli görünce, her şeyi birden unutuverdim.
Gözlerine tutuldum, o yârin gözleri beni öldürüyor, benzersiz güzelliği başımı döndürüyor.


Ben bir kekem oğlanım, alır seni kaçarım, sen bana varmaz isen, aklımı kaçırırım.

Söğütten yapardık kaval.
Cevizden çalardık düdük.
Ne hayallerimiz vardı yarınlara.
Şimdi bu olanlar bize yakışır mı?

Böyle miydi önceden kurduğumuz hayaller.

Bakışlarıyla beni sevdaya saldı, kalbimi alıp ta ateşe attı.
Aşkımdı o beni yalnız bıraktı, gözümden avucuma gözyaşım aktı.

Sevene gönül bu naz ne diye, o kızın adı da Nazmiye.
Söz geçiremedim ben gönlüme, itirazım var böyle, aşka sevgiye.

Perişan bir halde, bir ana ağlıyor, yavrusunun günahı ne.
İki çocuk annesi, bir kadın bekliyor, eşinin günahı ne.

Ne günahı var, ne günahı var.
Bu canların ne günahı var.
Ne günahı var, ne günahı var.

Seni görünce düştüm ateşe.
Gönlüme verdin neşe.
Benzedi kalbim güneşe.
Her kez baksın işine gücüne.
Ben seni sevdim sevdim işte.

Bak bu adam bu gidişle delirir.
Gözünün önünde bedenim yere serilir.
Seven sevdiğini canım ele mi verir.
Sen bana ölmeden mezara gir diyorsun.

Ah aşkım seni çok seveni göremiyorsun.

Seviyorum dedim dinletemedim, aşkı ben sana öğretemedim.
Gözlerim ağladı, gözyaşım aktı, gözyaşımı silmedin, derdimi dinlemedin.
Üzme Allah aşkına, aşığım pınar sana, üzme Allah aşına, aşığım kız ben sana.
Tıpış, tıpış, geleceksin sen bana, pıt, pıt, atacak kalbin aşka.

O şimdi çok uzaklarda, gözlerim arıyor, ağlıyor.