Selçuk Levent Şiirleri - Şair Selçuk Levent

İkimizi saklardı
Bu şehir her sokakta
Zaman nasıl akardı
yatarken kolların da

Şimdi kalmış anılar

AH BİR ÇOCUK OLSAYDIM

Zaman, en çok içimi çaldı benden.
Bir gün dediler geçer, geçmedi.
Bir sabah uyanırsın, güneş başka doğar dedilr,
Her sabah aynı karanlık indi gözlerime.

Seninle biz,
bir mahkeme gibi kavgalarda unuttuk kendimizi
HAKİMİN gözleri kör, SAVCI sağırdı.
COZUM bulamadık Dava düştü,
birbirimizi anlamadık dosya kapandı,
sırtımızda mühür gibi taşıdık "BEN HAKLIYIM " kelimesini.

Öyle bir sevda ki bu , kimseye diyemedim
Gizli gizli sevdim de , adını diyemedim
Kirpiklerin ıslansa , uzanıp silemedim
Gözlerine bakıp da , "benimsin" diyemedim.

Öyle bir gün gelse ki, çıkıp ta sana gelsem

Yıllar sonra aniden neden çıkıp geldin
Kaç zaman oldu sen nerelerdeydin
Şimdimi soruyorsun halimi hatırımı
Bunca zaman sonra bende ben mi kaldı

Giderken yaptığın yetmezmiş gibi

(Erkek)
Gözlerin değdi içime,
bir an sustu bütün sesler.
Kalbim, senin adını ezberledi ilk defa,
öyle sessiz, öyle derinden.
Yolun nereye gidiyorsa,

bir rüyamı görsek seninle olmayacak gecelerde
arasak mı mutluluğu yalanda olsa bu günlerde
ne kadarda hoş geldi sesin bu yüreğime
gözlerin bir derya boğulurum o deniz de

ayıplamasın hiç kimse gönül bu kime ne

Sen olunca,
Eksik hiçbir şey kalmıyor bu şehirde.
Karanlık geceler bile aydın,
Suskun sokaklar bile şarkı söylüyor.
Sen olunca,

hayallerim vardı benim
beraber gelecek te
her şeyim yarım kaldı
yaptığın ihanetle

çok zorluklar göğüsledik

Zamanı susturdum duvarda,
Akreple yelkovanı birbirine düşürdüm.
Çabuk geçsin istedim her an,
Ama her saniye senden özür dileyerek ilerliyor.
Beklemek, içimde paslanmış bir çan gibi
Her çınlayışında başka bir yanım düşüyor zamana.